به نام خداوندگار قلم
غزل پانزدهم از مجموعه غزل ممیزی، به قلم منوچهر ابراهیمی احمدآباد
حرفی از قفل قفس نیست، غم پَر داریم
هر وجب گرچه در این خاک کبوتر داریم
صحبت از حادثهای نیست بجز ویرانی
عنقریب است که در خویش ترک برداریم
آه، فریاد بلندیست که نشنید کسی
گوش نه، در همهی شهر دلِ کَر داریم
وقت بیداد تبرهاست در این فصل غریب
بسکه در باغ سپیدار و صنوبر داریم
هیچکس در غم تنهایی ما گریه نکرد
آه، انگار نه انگار که مادر داریم
ترسی از گرگ در آبادی ما نیست، ولی
تا بخواهید در این شهر برادر داریم
منوچهر ابراهیمی احمدآباد